Genel / Yazılar

Ali Ayçil Şiiri Hem Yaralı Hem Yakını Bir Yaralının

Share this post

Zeynep Arkan

Yürüdüm benle birlik ağır bir halk yürüdü

Suya baktı ağırdı, güze düştü ağırdı, yola vurdu ağırdı.

Bir sabah dünya boşken kalkıp sordum kendime: neyin var taşınacak?

Şu kırık dal sesinden, şu tökezleyen ırmak gürültüsünden başka

Neyin var sen gidince aklı sende kalacak!

Şiirimizde 90 kuşağının önemli temsilcilerinden biri olan Ali Ayçil, son şiir kitabı Bir Japon Nasıl Ölür ile sıradanlıktan uzak bir söyleyişle, şiirde estetik ve imaj sorununu halletmiş bir şair olarak yeniden okuruyla buluşuyor. İyi bir lirizm örneği olan şiirlerinde Ayçil, düşüncenin sonraki aşaması gibi sözü ölçüp biçen, tartıp konuşan bir eda içinde. Öfkesi ölçülü, acısı sindirilmiş, dünyadaki yerinin farkında.

Hikâyeciliği de ön planda olan Ayçil’in şiirlerinde anlatım eğilimi var. Anlattığı şeylerde kendiliğinden doğan bir estetik bulunuyor, büyüklük duygusuna kapılmadan, güvenilir bir arkadaşa konuşur gibi. Dünyayı değerlendirir gibi zıtlıklar, duygusal karmaşalar, gözüpek bir açıksözlülük ile ağzından dökülmüş gibi.

Tanınmış bir can sıkıntısıyız burada bir atı bekliyoruz

Elbet bir gün çıkar karşımıza bir gün mutlaka çıkar

Oturup loş salonlarda ona sövüyoruz işimiz bu

Ama hep aynı hayal kırıklığı usandık artık

Gözlerimiz de dalıyor son düzlükteyiz

Bizimki rahvan bir yalnızlık (Bir Bahisçinin Eve Dönüşü, s. 33)

Yazının tamamını Okur’un 6. sayısında bulabilirsiniz: https://goo.gl/QhUxKc

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Önerilen Yazılar

Tarihsel ve Sosyolojik Bilinç Tarihi Bir Tekerrür Olmaktan Çıkarabilir