Genel / Yazılar

Bütün Çocuklar Kurtuldu

Share this post

Burcu Bayer

Eskiler aşk söyletir derler. O aşk söylencelerinin en güzelleri de şüphesiz Resûl-i Zîşân Efendimiz için yazılıp söylenenlerdir. Malumunuz, Efendimiz hakkında söylenen övgü şiirlerinin ilklerinden biri Kab b. Züheyr’in “Kaside-i Bürde”sidir. Müslümanın yüz sürmekle iftihar ettiği Hırka-i Şerîf’in armağan edilip bugüne değin muhafaza edilmesinin vesilesidir. Sanırım şiirle arası hoş olmayanlar dahi bir şiirin Efendimiz’i memnun edip bu mübarek emanete aracı olmasına müteşekkir olacaklardır.

Esasında İslam’da şiir ve şair asırlarca tartışıldı. Yakınlarda neşredilen kitabı Şiir, Şair ve Peygamber’e Dair’de İsmail Güleç, bu meseleyi geniş bir şekilde ele alarak şiirin bir form olarak değil, içeriği ve kullanım amacına göre problem olabileceğini gösteriyor. Güleç bu eserde Kitab-ı Kerim’in şiir ve şaire yaklaşımını; Efendimiz’in, cahiliye dönemi şiir ve şairlerine karşı tavrıyla kendi çağdaşı ve himayesindeki şairlere tutumunu ele alıyor ve bizzat Efendimiz’in şiirle ilişkisini irdeliyor.

Üç Tarz-ı Şiir

Bu kitabın temel tezi, risalet süresince şiire tarihsel olarak üç farklı şekilde yaklaşıldığıdır. Buna göre, ilk dönemde metafizik bir mesele olarak vahyin ilahiliğini korumak için şiirden uzak durulmuştur. İkinci olarak, şiirin toplumsal boyutu göz önünde bulundurularak müşriklerle savaşta şiir bir silah ve ikna aracı olarak kullanılmıştır. Fethin tamamlanmasının ardından ise şiir, estetik ve pedagojik bir araç olarak güzel ahlakın ve İslam’ın temel ilkelerinin öğretilmesinde bir vesile görülmüştür. İsmail Güleç’in ikna edici görünen bu tezinin son ayağında şiir özellikle tasavvufi neşveyle buluştuktan sonra irfani bir değer kazanır.

Efendimiz’e duyulan sevginin şiirle ifade bulmasının zirve noktası ise na’tlerdir. Na’tler, Klasik Türk şiirinin en gözde formlarından biridir. Öyle ki bir divanın tevhid ve münacaat kısımlarından sonraki standart üçüncü bölümü olmaktan çıkmış, yalnız na’tlerin bir araya geldiği Divan- ı Nu’ut ve Mecmua-i Nuut-i Nebeviyye gibi antolojiler tertip edilmiştir. Hatta bu geleneğin şimdilerde azalsa ve biçim değiştirse dahi Modern Türk şiirinde halen devam ettiği söylenebilir. Meraklısı için şuracığa bırakalım: Örneğin Fatih Andı, Şiir’in Ufku Hz. Peygamber’i Şiirle Sevmek adlı eserinde modern şiirdeki na’tleri tahlil etmektedir.

Söyleşinin tamamını Okur’un 9. sayısında bulabilirsiniz: https://bit.ly/2Fho2B4

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*

Önerilen Yazılar

Yenilik Yapanlar ve Yeni Bir Söz Söyleyenler Gelenekten Bahsedebilirler