zaman gözünün şahitlik ettikleriyle kimi zaman gönlünün sezip idrak ettikleriyle yol alır. Bu iki ayrı idrak biçimi bir ırmağın farklı kollardan akıp aynı denizde buluşması gibi insanın içinde birleşir ve düşünceyi inancı ve ameli besleyen bir bütünlük oluşturur. İnsan fani oluşunun bilinciyle sınırlı olanı kavrar, gördüğüne göre hükmeder, anladığı kadar yönünü tayin eder. Bu sınırlılık onu arayıştan alıkoymaz aksine daha derin bir ihtiyacı ortaya çıkarır. Görünmeyeni anlamlandırma çabası, onu yaratıcının rehberliğine yöneltir. Bu yöneliş bir yakarış biçiminde tezahür eder. İnsan idrak edemediklerini idrak edebilmek, göremediklerini görebilmek için ilahi yardıma sığınır. İnsan: Hakikate Giden Yol Bu sığınma hal…