“Ruhlar alemi kapalı değildir. Senin zihnin kapanmış ve kalbin ölmüş! Fakat sen mahzun olma, ey tâlib, kalk ve o fani göğsünü şafakların kızıllığında yıka.” Neden bilmiyorum, Faust’tan bu pasajı her okuyuşumda aklıma ‘İnşirâh’ sûresi geliyor. Biri İlâhî Kelam, diğeri insan kelamı olmasına
Kitaplar yalnız kalmasın diye...