bir bölümdür ve tabii ki dili Farsçadır. Atâî, bunu sıradan bir okuma olarak değil de bir “mücevher kutusundan inciler saçmak” olarak veriyor. Burada, bir evvelki yazımızda işaret ettiğimiz, kitabın bir “gül dalı” olarak nitelemesine yeni bir metaforun daha ilave edildiğini görüyoruz. Kitap bir mücevher kutusu ve içindeki metinler de birer mücevher, incidir: Fâl idip açdı o dürc-i hüneri Saçdı bir ıkd-ile bezme güheri Bu beyitteki “fal itmek” tabiri belirli bir kitabı açarak ortaya çıkan beyte bakıp ondan yorum çıkarmaya işaret etmektedir. Eskiden bir niyet tutup, bir problemi çözmeye azmederek değer verilen eserlerden biri ele alınır, belirli ritüellerden sonra rastgele bir sayfası açılır, oradaki bir beyt oku…